comportamentism
/kom.por.ta.men'tism/substantiv?Ce este un substantiv?Denumește ființe, lucruri, fenomene sau idei. Răspunde la întrebarea „cine?” sau „ce?”.Ex.: carte, casă, prieten, fericiregen neutru
Etimologie
Din comportament + sufixul -ism.
Definiții
- (livr.) behaviorism.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|
| nominativ-acuzativ | comportamentism | — |
| genitiv-dativ | comportamentismului | — |
| vocativ | comportamentismule | — |
| articulat | comportamentismul | — |
comportamentismul
/kom.por.ta.menˈtis.mul/substantiv?Ce este un substantiv?Denumește ființe, lucruri, fenomene sau idei. Răspunde la întrebarea „cine?” sau „ce?”.Ex.: carte, casă, prieten, fericire
Etimologie
Din comportamentism.
Definiții
- forma de singular articulat pentru comportamentism.