completul
/komˈple.tul/Etimologie
Din complet.
Definiții
- forma de singular articulat pentru complet.
Din complet.
Probabil din cuplet (confundat, prin etimologie populară, cu complet).
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | complet | completuri |
| genitiv-dativ | completului | completurilor |
| vocativ | completule | completurilor |
| articulat | completul | completurile |
Sinonime: 1: costum, compleu, 2: garnitură
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică