completivitate
/kom.ple.ti.vi'ta.te/Etimologie
Din franceză complétivité.
Definiții
- rarînsușirea de a fi completiv.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | completivitate | — |
| genitiv-dativ | completivității | — |
| vocativ | completivitate | — |
| articulat | completivitatea | — |