compatibilitate
/kom.pa.ti.bi.li'ta.te/Etimologie
Din franceză compatibilité.
Definiții
- faptul de a fi compatibil; însușirea a tot ce e compatibil; potrivire.
- (log.) raport între două enunțuri care nu se exclud reciproc.
- (mat.) proprietate a unui sistem de relații de a fi compatibil, părțile sale neexcluzându-se una pe cealaltă.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | compatibilitate | — |
| genitiv-dativ | compatibilității | — |
| vocativ | compatibilitate | — |
| articulat | compatibilitatea | — |