companionul
/kom.pa.niˈo.nul/Etimologie
Din companion.
Definiții
- forma de singular articulat pentru companion.
Din companion.
Din franceză compagnon.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | companion | companioni |
| genitiv-dativ | companionului | companionilor |
| vocativ | companionule | companionilor |
| articulat | companionul | companionii |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică