comodat
/ko.mo'dat/Etimologie
Din franceză commodé < latină commodatus.
Definiții
- rarîmprumut făcut pentru o folosință curentă.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | comodat | — |
| genitiv-dativ | comodatului | — |
| vocativ | comodatule | — |
| articulat | comodatul | — |