comandatură
/ko.man.da'tu.rə/Etimologie
Din germană Kommandatur.
Definiții
- comandament al trupelor germane de ocupație.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | comandatură | comandaturi |
| genitiv-dativ | comandaturii | comandaturilor |
| vocativ | comandatură | comandaturilor |
| articulat | comandatura | comandaturile |