colimatorul
/ko.li.maˈto.rul/Etimologie
Din colimator.
Definiții
- forma de singular articulat pentru colimator.
Din colimator.
Din franceză collimateur.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | colimator | colimatoare |
| genitiv-dativ | colimatorului | colimatoarelor |
| vocativ | colimatorule | colimatoarelor |
| articulat | colimatorul | colimatoarele |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică