colegatarul
/ko.le.gaˈta.rul/Etimologie
Din colegatar.
Definiții
- forma de singular articulat pentru colegatar.
Din colegatar.
Din franceză colégataire.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | colegatar | colegatari |
| genitiv-dativ | colegatarului | colegatarilor |
| vocativ | colegatarule | colegatarilor |
| articulat | colegatarul | colegatarii |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică