coinstigator
/ko.in.sti.ga'tor/Etimologie
Din co + instigator.
Definiții
- instigator împreună cu alții la săvârșirea unei infracțiuni.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | coinstigator | coinstigatori |
| genitiv-dativ | coinstigatorului | coinstigatorilor |
| vocativ | coinstigatorule | coinstigatorilor |
| articulat | coinstigatorul | coinstigatorii |