clavecin
/kla.veˈʧin/Etimologie
Din franceză clavecin.
Definiții
- vechi instrument muzical cu claviatură și cu coarde, asemănător cu pianul; clavicimbal, cembalo.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | clavecin | clavecine |
| genitiv-dativ | clavecinului | clavecinelor |
| vocativ | clavecinule | clavecinelor |
| articulat | clavecinul | clavecinele |