clancăt
/'klan.kət/Etimologie
Din clanc.
Definiții
- rarclăncăit.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | clancăt | clancăte |
| genitiv-dativ | clancătului | clancătelor |
| vocativ | clancătule | clancătelor |
| articulat | clancătul | clancătele |
Din clanc.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | clancăt | clancăte |
| genitiv-dativ | clancătului | clancătelor |
| vocativ | clancătule | clancătelor |
| articulat | clancătul | clancătele |
Din clancăt.
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică