clancătul
/ˈklan.kə.tul/Etimologie
Din clancăt.
Definiții
- forma de singular articulat pentru clancăt.
Din clancăt.
Din clanc.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | clancăt | clancăte |
| genitiv-dativ | clancătului | clancătelor |
| vocativ | clancătule | clancătelor |
| articulat | clancătul | clancătele |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică