ciocănitură
/ʧjo.kə.ni'tu.rə/Etimologie
Din a ciocăni + sufixul -tură.
Definiții
- ciocănit.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | ciocănitură | ciocănituri |
| genitiv-dativ | ciocăniturii | ciocăniturilor |
| vocativ | ciocănitură | ciocăniturilor |
| articulat | ciocănitura | ciocăniturile |