ciobănit
/ʧo.bəˈnit/Etimologie
Din a ciobăni.
Definiții
- ciobănie.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | ciobănit | — |
| genitiv-dativ | ciobănitului | — |
| vocativ | ciobănitule | — |
| articulat | ciobănitul | — |
Din a ciobăni.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | ciobănit | — |
| genitiv-dativ | ciobănitului | — |
| vocativ | ciobănitule | — |
| articulat | ciobănitul | — |
Din ciobănit.
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică