cimotie
/ʧiˈmo.ti.e/Etimologie
Din maghiară csemete, csimota.
Definiții
- (reg.) rudă, neam.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | cimotie | cimotii |
| genitiv-dativ | cimotiei | cimotiilor |
| vocativ | cimotie | cimotiilor |
| articulat | cimotia | cimotiile |
Din maghiară csemete, csimota.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | cimotie | cimotii |
| genitiv-dativ | cimotiei | cimotiilor |
| vocativ | cimotie | cimotiilor |
| articulat | cimotia | cimotiile |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică