cian
/tʃiˈan/Etimologie
Din franceză cyan. Confer germană Zyan.
Definiții
- gaz incolor, otrăvitor, cu miros de migdale amare; cianogen.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | cian | — |
| genitiv-dativ | cianului | — |
| vocativ | cianule | — |
| articulat | cianul | — |