chircitură
/kir.ʧi'tu.rə/Etimologie
Din a (se) chirci + sufixul -tură.
Definiții
- (pop.) ființă ori plantă insuficient dezvoltată, pipernicită, degenerată.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | chircitură | chircituri |
| genitiv-dativ | chirciturii | chirciturilor |
| vocativ | chircitură | chirciturilor |
| articulat | chircitura | chirciturile |