chicuță
/ki'ku.ʦə/Etimologie
Din chică + sufixul -uță.
Definiții
- (reg.) chiculiță.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | chicuță | chicuțe |
| genitiv-dativ | chicuței | chicuțelor |
| vocativ | chicuță | chicuțelor |
| articulat | chicuța | chicuțele |
Din chică + sufixul -uță.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | chicuță | chicuțe |
| genitiv-dativ | chicuței | chicuțelor |
| vocativ | chicuță | chicuțelor |
| articulat | chicuța | chicuțele |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică