cercuit
/ʧer.ku'it/Etimologie
Din a cercui.
Definiții
- faptul de a cercui.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | cercuit | cercuite |
| genitiv-dativ | cercuitului | cercuitelor |
| vocativ | cercuitule | cercuitelor |
| articulat | cercuitul | cercuitele |
Din a cercui.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | cercuit | cercuite |
| genitiv-dativ | cercuitului | cercuitelor |
| vocativ | cercuitule | cercuitelor |
| articulat | cercuitul | cercuitele |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică