ceanac
/ʧe̯aˈnak/Etimologie
Din turcă çanak.
Definiții
- (reg.) strachină mare (de lut sau de lemn).
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | ceanac | ceanace |
| genitiv-dativ | ceanacului | ceanacelor |
| vocativ | ceanacule | ceanacelor |
| articulat | ceanacul | ceanacele |