ceașnicul
/ˈʧe̯aʃ.ni.kul/Etimologie
Din ceașnic.
Definiții
- forma de singular articulat pentru ceașnic.
Din ceașnic.
Din slavă (veche) ceašnikŭ.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | ceașnic | ceașnici |
| genitiv-dativ | ceașnicului | ceașnicilor |
| vocativ | ceașnicule | ceașnicilor |
| articulat | ceașnicul | ceașnicii |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică