castravecior
/kas.tra.ve'ʧjor/Etimologie
Din castravete + sufixul -ior sau refăcut din pluralul castraveciori (< castraveți).
Definiții
- diminutiv al lui castravete.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | castravecior | castraveciori |
| genitiv-dativ | castraveciorului | castraveciorilor |
| vocativ | castraveciorule | castraveciorilor |
| articulat | castraveciorul | castraveciorii |