canonicul
/kaˈno.ni.kul/Etimologie
Din canonic.
Definiții
- forma de singular articulat pentru canonic.
Din canonic.
Din latină canonicus.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | canonic | canonici |
| genitiv-dativ | canonicului | canonicilor |
| vocativ | canonicule | canonicilor |
| articulat | canonicul | canonicii |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică