canonicitate
/ka.no.ni.ʧi'ta.te/Etimologie
Din franceză canonicité.
Definiții
- însușirea de a fi canonic.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | canonicitate | — |
| genitiv-dativ | canonicității | — |
| vocativ | canonicitate | — |
| articulat | canonicitatea | — |
Din franceză canonicité.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | canonicitate | — |
| genitiv-dativ | canonicității | — |
| vocativ | canonicitate | — |
| articulat | canonicitatea | — |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică