candriu
/kanˈdriw/Etimologie
Din romani kand „ureche”.
Definiții
- (fam.; adesea substantivat). țicnit, smintit, într-o ureche.
- amețit de băutură; beat.
Din romani kand „ureche”.
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică