cărindarul
/kə.rinˈda.rul/Etimologie
Din cărindar.
Definiții
- forma de singular articulat pentru cărindar.
Din cărindar.
Din latină calendarius.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | cărindar | — |
| genitiv-dativ | cărindarului | — |
| vocativ | cărindarule | — |
| articulat | cărindarul | — |
Sinonime: ianuarie, (pop.) gerar (înv.) ghenarie
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică