bălăngăi
/bə.lən.gəˈi/Etimologie
Din balang + sufixul -ăi.
Definiții
- (v.tranz. și refl.) (reg.) a (se) bălăbăni.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| verb | bălăngăea | bălăngăeau |
Din balang + sufixul -ăi.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| verb | bălăngăea | bălăngăeau |
Din a (se) bălăngăi.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | bălăngăit | bălăngăite |
| genitiv-dativ | bălăngăitului | bălăngăitelor |
| vocativ | bălăngăitule | bălăngăitelor |
| articulat | bălăngăitul | bălăngăitele |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică