bâțâit
/bɨ.ʦɨˈit/Etimologie
Din a (se) bâțâi.
Definiții
- faptul de a (se) bâțâi.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | bâțâit | bâțâituri |
| genitiv-dativ | bâțâitului | bâțâiturilor |
| vocativ | bâțâitule | bâțâiturilor |
| articulat | bâțâitul | bâțâiturile |
Din a (se) bâțâi.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | bâțâit | bâțâituri |
| genitiv-dativ | bâțâitului | bâțâiturilor |
| vocativ | bâțâitule | bâțâiturilor |
| articulat | bâțâitul | bâțâiturile |
Din bâțâit.
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică