burlăci
/bur.lə'ʧi/Etimologie
Din burlac.
Definiții
- (v.intranz.) a duce viață de burlac; holtei.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| verb | burlăcea | burlăceau |
Din burlac.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| verb | burlăcea | burlăceau |
Din rusă бурлак (burlak), însă Berneker recunoaște că termenul este obscur în rusă. Confer ucraineană бурлак (burlák).
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | burlac | burlaci |
| genitiv-dativ | burlacului | burlacilor |
| vocativ | burlacule | burlacilor |
| articulat | burlacul | burlacii |
Sinonime: celibatar, holtei, becher
Antonime: familist, căsătorit
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică