burgrav
/bur'grav/Etimologie
Din franceză burgrave.
Definiții
- (în germania, în evul mediu) titlu dat conducătorului unui burg; persoană care purta acest titlu.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | burgrav | burgravi |
| genitiv-dativ | burgravului | burgravilor |
| vocativ | burgravule | burgravilor |
| articulat | burgravul | burgravii |