bundiță
/bun'di.ʦə/Etimologie
Din bundă + sufixul -iță.
Definiții
- diminutiv al lui bundă.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | bundiță | bundițe |
| genitiv-dativ | bundiței | bundițelor |
| vocativ | bundiță | bundițelor |
| articulat | bundița | bundițele |
Din bundă + sufixul -iță.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | bundiță | bundițe |
| genitiv-dativ | bundiței | bundițelor |
| vocativ | bundiță | bundițelor |
| articulat | bundița | bundițele |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică