bufalul
/buˈfa.lul/Etimologie
Din bufal.
Definiții
- forma de singular articulat pentru bufal.
Din bufal.
Din italiană bufalo, care provine din latină târzie bufalus < būbalus. Inevitabil din greacă antică βούβαλος (boúbalos, „antilopă sălbatică, bour”).
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | bufal | bufali |
| genitiv-dativ | bufalului | bufalilor |
| articulat | bufalul | bufalii |
Sinonime: (zool.) bivol
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică