buciucul
/buˈʧju.kul/Etimologie
Din buciuc.
Definiții
- forma de singular articulat pentru buciuc.
Din buciuc.
Din turcă buçuk.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | buciuc | buciucuri |
| genitiv-dativ | buciucului | buciucurilor |
| vocativ | buciucule | buciucurilor |
| articulat | buciucul | buciucurile |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică