brândușiță
/brɨn.du'ʃi.ʦə/Etimologie
Din brândușă + sufixul -iță.
Definiții
- rarbrândușea.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | brândușiță | brândușițe |
| genitiv-dativ | brândușiței | brândușițelor |
| vocativ | brândușiță | brândușițelor |
| articulat | brândușița | brândușițele |