brizanță
/bri'zan.ʦə/Etimologie
Din franceză brisance.
Definiții
- proprietate a unui exploziv de a fi brizant.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | brizanță | — |
| genitiv-dativ | brizanței | — |
| vocativ | brizanță | — |
| articulat | brizanța | — |
Din franceză brisance.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | brizanță | — |
| genitiv-dativ | brizanței | — |
| vocativ | brizanță | — |
| articulat | brizanța | — |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică