brilănțelul
/bri.lənˈʦe.lul/Etimologie
Din brilănțel.
Definiții
- forma de singular articulat pentru brilănțel.
Din brilănțel.
Din briliant + sufixul -el.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | brilănțel | brilănțele |
| genitiv-dativ | brilănțelului | brilănțelelor |
| vocativ | brilănțelule | brilănțelelor |
| articulat | brilănțelul | brilănțelele |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică