brilănțel
/bri.lən'ʦel/Etimologie
Din briliant + sufixul -el.
Definiții
- diminutiv al lui briliant.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | brilănțel | brilănțele |
| genitiv-dativ | brilănțelului | brilănțelelor |
| vocativ | brilănțelule | brilănțelelor |
| articulat | brilănțelul | brilănțelele |