brianță
/bri'an.ʦə/Etimologie
Din franceză brillance.
Definiții
- (franțuzism) strălucire.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | brianță | brianțe |
| genitiv-dativ | brianței | brianțelor |
| vocativ | brianță | brianțelor |
| articulat | brianța | brianțele |
Din franceză brillance.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | brianță | brianțe |
| genitiv-dativ | brianței | brianțelor |
| vocativ | brianță | brianțelor |
| articulat | brianța | brianțele |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică