breveta
/bre.veˈta/Etimologie
Din franceză breveter.
Definiții
- (v.tranz.) a recunoaște o invenție printr-un brevet; a patenta.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| verb | breveta | brevetau |
Din franceză breveter.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| verb | breveta | brevetau |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică