brâușor
/brɨ.u'ʃor/Etimologie
Din brâu + sufixul -ușor.
Definiții
- brâuleț.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | brâușor | brâușoare |
| genitiv-dativ | brâușorului | brâușoarelor |
| vocativ | brâușorule | brâușoarelor |
| articulat | brâușorul | brâușoarele |
Din brâu + sufixul -ușor.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | brâușor | brâușoare |
| genitiv-dativ | brâușorului | brâușoarelor |
| vocativ | brâușorule | brâușoarelor |
| articulat | brâușorul | brâușoarele |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică