bostangiu
/bos.tan'ʤiw/Etimologie
Din turcă bostancı.
Definiții
- (ist.) soldat din garda sultanului care avea grijă și de grădinile seraiului.
- bostănar.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | bostangiu | bostangii |
| genitiv-dativ | bostangiului | bostangiilor |
| articulat | bostangiul | bostangii |
Sinonime: pepenar