bonom
/bo'nom/Etimologie
Din franceză bonhomme.
Definiții
- (livr.) om blând și credul, cu gusturi și purtări simple.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | bonom | bonomi |
| genitiv-dativ | bonomului | bonomilor |
| vocativ | bonomule | bonomilor |
| articulat | bonomul | bonomii |