bonjurism
/bon.ʒu'rism/Etimologie
Din bonjur + sufixul -ism.
Definiții
- ansamblul concepțiilor și manifestărilor caracteristice bonjuriștilor.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | bonjurism | — |
| genitiv-dativ | bonjurismului | — |
| vocativ | bonjurismule | — |
| articulat | bonjurismul | — |