boncănitul
/bon.kəˈni.tul/Etimologie
Din boncănit.
Definiții
- forma de singular articulat pentru boncănit.
Din boncănit.
Din boncăni „a rage”.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | boncănit | boncănituri |
| genitiv-dativ | boncănitului | boncăniturilor |
| vocativ | boncănitule | boncăniturilor |
| articulat | boncănitul | boncăniturile |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică