blindat
/blin'dat/Definiții
- vehicul de luptă prevăzut cu un blindaj.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | blindat | blindate |
| genitiv-dativ | blindatului | blindatelor |
| vocativ | blindatule | blindatelor |
| articulat | blindatul | blindatele |
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | blindat | blindate |
| genitiv-dativ | blindatului | blindatelor |
| vocativ | blindatule | blindatelor |
| articulat | blindatul | blindatele |
Din a blinda.
Din franceză blinder.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| verb | blinda | blindau |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică