blanșirul
/blanˈʃi.rul/Etimologie
Din blanșir.
Definiții
- forma de singular articulat pentru blanșir.
Din blanșir.
Confer blanșiruire.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | blanșir | blanșiruri |
| genitiv-dativ | blanșirului | blanșirurilor |
| vocativ | blanșirule | blanșirurilor |
| articulat | blanșirul | blanșirurile |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică