blanșir
/blan'ʃir/Etimologie
Confer blanșiruire.
Definiții
- rest nefolositor rezultat de la blanșiruire.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | blanșir | blanșiruri |
| genitiv-dativ | blanșirului | blanșirurilor |
| vocativ | blanșirule | blanșirurilor |
| articulat | blanșirul | blanșirurile |