blama
/bla'ma/Etimologie
Din franceză blâmer.
Definiții
- (v.tranz.) a condamna în mod public.
- a vorbi de rău, a defăima.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| verb | blama | blamau |
Sinonime: 1: dezaproba, 2: calomnia
Antonime: lăuda
Din franceză blâmer.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| verb | blama | blamau |
Sinonime: 1: dezaproba, 2: calomnia
Antonime: lăuda
Din a blama.
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică