bitumaj
/bi.tu'maʒ/Etimologie
Din franceză bitumage.
Definiții
- așternere de bitum și piatră măruntă pe suprafața unui drum.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | bitumaj | — |
| genitiv-dativ | bitumajului | — |
| vocativ | bitumajule | — |
| articulat | bitumajul | — |