berkeliu
/ber'ke.lju/Etimologie
Din franceză berkélium.
Definiții
- (chim.) element chimic, transuranic, radioactiv, obținut pe cale artificială, cu numărul atomic 97 și simbolul Bk.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | berkeliu | — |
| genitiv-dativ | berkeliului | — |
| vocativ | berkeliule | — |
| articulat | berkeliul | — |